• Vestingartillerie

  • Zr.Ms Celebes in gevecht met een Kota Mara (1859)

  • Zr Ms Karel Doorman en Zr Ms Willem vd Zaan

  • Neptunusdiploma

  • Citadel van Antwerpen

  • Lanciers de la Garde Imperiale (Hollanders)

Vredesmacht in Libanon


Ben Schoenmaker en Herman Roozenbeek (redactie). Vredesmacht in Libanon. De Nederlandse deelname aan UNIFIL 1979-1985. Boom, Amsterdam. 2004. 543 bladzijden.


 Inleiding

Het is jammer dat P.H. Kamphuis, directeur van het Instituut voor Militaire Geschiedenis van de Koninklijke Landmacht, eerder auteur van Blauwe baretten tussen twee vuren in Libanon, in het voorwoord duidelijk laat merken dit boek eerder te zien als eindrapport van een wetenschappelijk onderzoek naar Unifil dan als een werk bedoeld om het (onwetende) publiek te informeren ("product van een jarenlang onderzoek waarbij vele tientallen meters archief zijn doorgeploegd" (cursivering van ons), bladzijde 10). Zinnen in het voorwoord als "voor de uitspraak gelden de volgende regels: j=zj, Y=j, kh=ch [...]" zorgen er dan ook niet voor dat de geïnteresseerde leek de aandrang voelt verder te lezen.  

Ons inziens behoort ook een dankwoord achterin een boek, daar namedropping en zinnen als "de waardevolle inzichten van deze meelezers hebben de definieve tekst wezenlijk verrijkt" (bladzijde 11) nauwelijks interessant zijn voor de niet-ingewijde lezer. De tekst vanaf halverwege bladzijde 11 tot en met bladzijde 13 zou hebben volstaan, zijnde een kort resumé van de inhoud van het boek en dit bewijst weer de wijsheid van de stelling van J.W. von Goethe: In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister.

InentingenWaarnemingspost MARNotabelen bijeen

 

 

 

 Unifil naar Libanon

In de inleiding wordt kort de geschiedenis van Libanon na de Tweede Wereldoorlog en de context van de Nederlandse bijdrage aan UNIFIL beschreven (bladzijde 15 tot 26). Hierna wordt aandacht besteed aan de praktische uitvoering van het vaag geformuleerde maar ambitieuze mandaat (bladzijde 27), de consequenties van het onvermogen van Unifil haar taak onder deze omstandigheden uit te voeren (bladzijde 27 tot en met 44) en de periode volgend op de terugtrekking van Unifil. Na deze introductie volgt een korte geschiedenis van de bijdragen van Nederland aan vredesmissies, de aanwijzing en voorbereiding van het 44 Pantserinfanteriebataljon Johan Friso voor de VN-taak in Libanon (bladzijde 59) en de politieke schermutselingen die daaraan vooraf gingen (eind hoofdstuk 1 en hoofdstuk 2).

Hoofdstuk drie behandelt de verdere voorbereiding, samenstelling en het vertrek der troepen; in dit hoofdstuk wordt ook aandacht besteed aan de bevoegheden (het mandaat) der Nederlandse troepen (bladzijde 120) en de functies van Nederland in de staf van Unifil (bladzijde 121-123 en bijvoorbeeld 132-134). De eerste zin in de nabeschouwing op bladzijde 143: toen het kabinet besloot een bijdrage aan Unifil te gaan leveren stond al vast dat deze vredesmacht niet in staat was haar missie tot een goed einde te brengen doet de lezer zich afvragen waarom er dan in vredesnaam aan begonnen werd. Het antwoord dat (samengevat door ons) in het boek gegeven wordt is: de hogere politiek heeft het gewild.

Vertrek YPsMaterieel DutchbatLichtgranaten

 

 

 

 Handelingen van Dutchbatt

Deel 2 van Vredesmacht in Libanon is gewijd aan de organisatie van Dutchbatt te velde (bladzijde 152-157), de geografisch en strategische positie, de taken en de inzet van wapens. Met name dit laatste en de kwestie van de neutraliteit waren heikele punten en worden uitgebreid toegelicht (bladzijde 170-178). De positie van de "strijdende partijen", zijnde de Palestijnen en links-Libanese strijdtroepen, en de conflicten en incidenten met Dutchbatt worden nader geïllustreerd (bladzijde 179 en volgend) en er wordt volop aandacht besteed aan de rol van infiltranten en het opsporen hiervan (bladzijde 191 en volgend).

Vredesmacht in Libanon probeert in de daarop volgende bladzijden de ingewikkelde structuren der  machtsposities bij de DFF en de IDF aan de lezer duidelijk en helder te maken; de positie van majoor Haddad wordt nader toegelicht alsmede zijn relatie met en de machinaties van Israel (onder meer bladzijde 210 en 211). Nogmaals (hoofdstuk 7, bladzijde 241-262) wordt een poging gedaan de contradictio in terminus en de daarmee gepaard gaande moeilijkheden van het gebruik van geweld tijdens een vredesmissie aan de lezer uit te leggen.

Luitenant generaal de JagerDutchbatt in dienst van vredeDutchbatt in 1981

 

 

 

 Verlengingen der missie

De politiek moest uiteindelijk beslissen over de verlenging der missie; aan dit proces wordt aandacht geschonken in het hoofdstuk Hoe lang nog? (bladzijde 263). Toen de knoop was doorgehakt diende de opleiding in Nederland voor militairen hierop ingesteld en de bewapening aangepast te worden. In de Nabeschouwing wordt bekeken of Dutchbatt met succes haar taak had uitgevoerd; volgens de schrijvers was dat wel het geval zolang het geweldsniveau laag bleef maar veel minder tijdens escalaties die werden veroorzaakt door de strijdende partijen (bladzijde 289).

Aan het einde van het werk wordt veel aandacht besteed aan "Operation Peace for Galilee" (vanaf juni 1982), de implicaties voor Dutchbatt en de verdere Nederlandse politieke ontwikkelingen (de "afwachtende houding"). Dutchbatt ging zich meer (maar niet uitsluitend) op humanitaire hulpverlening toeleggen en deze projecten worden uitgebreid besproken. Ondertussen ging het politieke gesteggel over verlenging der missie onverminderd door en al deze verwikkelingen worden in extenso weergegeven, wat het boek soms wat moeilijk te lezen maakt.

Karavaan DutchbattvoertuigenBarak DutchcoyMajoor Wisse

 

 

 

 Laatste deel

In het laatste deel van Vredesmacht in Libanon wordt meer informatie gegeven over de Dutch Stay Behind Force en Dutchcoy, de taken die zij uitvoerden en de politieke ontwikkelingen in het strijdgebied. Weer is er volop aandacht voor de Nederlandse politieke besluitvorming of het gebrek daaraan en het uiteindelijke terugtrekkingsbevel. In het afsluitende deel IV wordt het leven van de militair in Libanon in al zijn facetten belicht.

Vredesmacht in Libanon is als compleet naslagwerk over de Nederlandse bijdrage aan Unifil geslaagd te noemen. Het is goed geïllustreerd, uitstekend gedocumenteerd en naar ons schijnt aardig volledig. Indien het doel mede was de geinteresseerde leek tot het lezen over de missie in Libanon aan te zetten dan lijkt ons een ander format, d.i. een samenvatting van de meest relevante passages (in ongeveer 150 bladzijden), met behoud van de huidige illustraties, een meer geëigende vorm. Hier ligt aldus voor de uitgever nog een schone taak.


[ Terug ]

 

f t